Aan het woord | Jessica

Jessica: het zwembadje

26 april, 2017

 

In het vorige deel kreeg Jessica een cadeau die iets minder mooi bleek dan het leek. Na een ruzie besluit ze een stukje te gaan lopen om rustig te worden. Dan hoort ze ineens piepende banden en er volgt een harde klap…

Als ik wakker word lig ik op een koude straat. De bestuurder is doorgereden en er is verder ook niemand te zien. Ik sta op en strompel met mijn dikke buik naar huis, daar ga ik op de bank liggen wachten op Willem.
Als Willem thuis komt is hij dronken, hij is naar de kroeg geweest. Ik probeer hem voorzichtig te vertellen wat er is gebeurt…

Dan begint hij opeens heel hard te lachen en wijst richting zijn auto. Er zit een grote barst in de voorruit en in de motorkap zit een flinke deuk… Het dringt dan pas tot me door, hij heeft het gedaan! Ik word zo boos, dat ik begin te huilen. Eigenlijk wil ik hem voor alles uitmaken, maar dat durf ik niet. Ik pak mijn jas en loop weg. Willem springt in zijn auto en geeft direct gas waardoor ik klem kom te zitten tussen de schutting en de auto.
“Zeg het maar bitch, je komt naar binnen of ik maak je hier ter plekke af!”
Ik begin opnieuw te huilen…
“Ik kom wel naar binnen…”

Als we weer binnen zijn zeggen we niks. Ik ga achter de pc zitten, daar is Willem het niet mee eens. Hij pakt een knuppel en begint op de monitor in te slaan. De scherven vliegen in het rond en komen terecht op mij en een huilende Marcella.
Tot mijn grote (on)geluk, net hoe je het bekijkt, krijg ik vervroegde weeën. Natuurlijk is dat normaal niet iets wat je als “geluk” kunt bestempelen, maar voor mij betekent dit rust. Rust van Willem, want ik mag in het ziekenhuis blijven. Eindelijk kan ik uitrusten want ik kan niet meer.
Marcella wordt in de tussentijd opgevangen door mijn schoonouders, want Willem kan niet voor haar zorgen.
Niet veel later wordt mijn tweede wondertje geboren. We noemen hem Wesley.

Marcella is bijna jarig. Het is prachtig weer dus ik besluit met met Claudia, aanhang van een neefje van Willem, een groot zwembad te halen. “Alvast voor Marcella’s verjaardag!”.
Claudia helpt me nog met opzetten en vertrekt daarna. De kinderen hebben groot plezier! Ik ben net bezig om Wesley zijn kleertjes aan te trekken als Willem binnen komt.
Hij pakt me bij mijn haren en sleept me mee naar het zwembad.
“Wat is dit?”
“Een zwembad, het was zo warm en ik kan nog niet weg met de kids…”
“En als ik dan straks een krat bier moet halen?”
“Dat kan toch gewoon?”
“NEE! Dat kan dus niet, want ik heb ook een kilo ander spul besteld en dat moet ook betaald worden!”
“Sorry, het was lief bedoeld voor de kleintjes.”
“Lief bedoeld? Donder op met die kutkinderen, het is mijn geld!”
De buren zitten een paar meter verder in hun eigen tuin maar lijken niets te horen.
Dan pakt hij mijn haar nog steviger beet en duwt mijn hoofd onder water. Lang, heel lang! Ik heb geen adem meer over en mijn hoofd begint te draaien. Op de achtergrond hoor ik Marcella schreeuwen, de buren horen nog steeds niets…

Net op tijd laat hij me los. Ik val op de grond en hap naar adem. Marcella heeft ondertussen uit angst in haar broek geplast. Als Willem dit ziet gaat hij opnieuw door het lint…
“Godverdomme kut kind! Heb je nou gewoon in je broek gepist!!  Hij pakt haar op en gooit haar het zwembad in. Marcella kan nog niet zwemmen en het zwembad is diep, dus gaat ze meteen kopje onder. Ik sta op, hoe belabberd ik me ook voel, en sta al met 1 been in het bad als ik een ruk aan mijn arm krijg.

“Laat dat kind maar verzuipen we hebben er toch niks aan.” Lacht hij…

deel 1 | deel 2 | deel 3 | deel 4 | deel 5 |  deel 6 | deel 7 | deel 8 | deel 9 | deel 10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *